...

LA – USA
San Francisco – USA
Vancouver – Canada
Dusseldorf – Germany
Porto – Portugal
Ouagadougou, Burkina Faso
Utrecht –  The Netherlands

Een jaar geleden schoten we al de eerste onder-water beelden van de videoclip. Een half jaar geleden stonden we op de Heide om de band-shoot te doen. Inmiddels is de videoclip in montage bij Daniel Halsall (www.tayloredtales.com), onze reizende editor. Hij werkte in verschillende plekken aan de montage om samen te werken met special effects experts en andere editors. Van LA, San Fransisco,Vancouver, Dusseldorf, Burkina Faso tot aan ons eigen Utrecht is er geknipt en geplakt met de shots van Barstensvol.

Deze reizende editor heeft verschillende verhalen meegenomen tijdens het editen, eentje ervan wil ik graag binnenkort met jullie delen.
In Burkina Faso werd hij last-minute gevraagd om een documentaire te maken over structurele honger. Ik wacht met spanning af naar het eindresultaat van de docu. Zodra hij op t witte doek of vimeo te zien is, laat ik het jullie horen. Hieronder alvast een teaser tekstje.

Documentary ‘Hunger’ (working title)

Famine disasters grab the headlines, as international charities mobilise their faithful to help those starving people over there. Meanwhile, unseen and unheeded, hundreds of millions face that same desperate hunger year after year. This documentary shines a light on Sub-Saharan Burkina Faso, as village people struggle to defeat the perpetual threat of ‘Structural Hunger’.

ROALD & band nam deze maand in de kou hun nieuwste clip op. Na de release van zijn debuutalbum ‘Tevoorschijn’ is de band begonnen met het maken van een reeks videoclips. In ‘Voorzichtig’ wordt het verlangen wat Roald heeft voor Nederland voorzichtig aangeboord. Vanuit heilig ongenoegen met de huidige situatie in Nederland weet Roald op een poëtische manier de vinger op de zere plek te leggen. ‘Breek ons voorzichtig voor uw gebroken wereld, beweeg ons steeds dichter naar uw bewogen hart’

De clip wordt vlak voor de kerst gelanceerd. Het kerstfeest, dat gekenmerkt wordt door gezelligheid, eten en warmte, staat in schril contrast met wat de videoclip verbeeldt: het leven op straat, de kou en de afzijdige plek die de kerk op dit moment inneemt.

Camera: McKlin fotografie
Montage: McKlin fotografie / Kitemedia
Audio production: Roomservice Music
Architectonisch ontwerp ‘Opblaasbare kerk’: Thomas Scherzer

Voorzichtig is afkomstig van het debuutalbum ‘tevoorschijn’ en is verkrijgbaar via itunes.

hier voor de directe link naar t youtube-filmpje. 

Buiten sneeuwt het, binnen de kachel omhoog en met een bakje koffie de videoclip in mekaar knutselen. Leuk als je zo vanuit huis mooie dingen kan maken. Nog voor Nederland bestormd werd met sneeuw zag het er uit zoals we hebben vastgelegd. Een koud Nederland, vlak voor de kerst, toen we nog in de veronderstelling waren dat we de controle hadden. De sneeeuw legde het land plat en eindelijk zag je dat de natuur sterker was dan alle regels en verwachtingen van de Nederlanders.

Mcklin schoot deze videoclip en deze week stond in het teken van de montage. Mcklin monteerde de clip met het prachtige materiaal. Kitemedia verzorgde de kleurcorrectie en eind-montage.
Met dank aan Thomas Scherzer voor zijn architectonisch ontwerp voor de ‘Opblaasbare Kerk’.
Victor van der Griendt voor je prachtige beelden en vele uren die je in de montage hebt gestoken.
Broodnodig mariaplaats, Cafe Le Journal, bedankt voor de stroom 😀
Gerco van der Galien voor het helpen met de productie en het vasthouden van de mutsen en handschoenen!

Posted by: In: van alles 26 Nov 2010 0 comments Tags: , , , , , ,

De afgelopen dagen heb ik samen met de band flink in de kou gestaan om de videoclip op te nemen voor ‘Voorzichtig’. Dit lied vraagt al heel lang om beeld:

‘Een koud nederland en een misplaatste veel te bekrompen kerk’

Het lied schreef ik met Nederland in mijn achterhoofd en de plek die de kerk inneemt. In de kerk vinden we vaak een warme plek, soms zelfs een warm bad. Genieten geblazen. Een warmte die ik niet kan missen en ook nooit zal afraden aan anderen. tegelijkertijd zie ik in heel Nederland, zowel in christelijke kringen als daarbuiten de kou van eenzaamheid, depressie, verslaving, zelfmoord, armoede, uitbuiting, misbruik, ongeluk, veroordeling, liefdeloosheid.

Soms lijkt het wel of de warmte van de kerk eerder afschrikt dan uitnodigt. Hoe komt dat? Is het licht te fel voor ons of anderen die hun pupillen wijd geopend hebben om te zien in het donker? Of wordt de kerk een nep disney tafereel, dat druipt van zoetheid en mist het elk raakvlak met t ruwe leven?
Ik kan alleen waarnemen dat wij gelovigen een grote bek hebben bij bepaalde onderwerpen, als een soort  waterhoofden spugen we waarheden over onszelf en anderen heen. Waarheden waar niemand zich aan kan houden, waarheden die te groot, te fel, te zoet, te buitenaards zijn om tot ons te laten komen, zonder dat we een deel van zelf moeten amputeren.

En als we niets van onszelf hoeven weg te snijden, omdat we perfect passen in deze waarheid, omdat we het er zonder kleerscheuren van af hebben gebracht.
En als we de eindstreep halen door achter onze veilige muren elkaar naar de mond te praten
En als we van achter ons porceleinen wangetjes, opgesmukt met rouche,glimlachen dat God goed is, en alles wat kapot is, met een plakkertje ‘werelds’ bestickeren.

Dan wil ik kerst vieren.
Een kerst waarin we onszelf niet hoeven te amputeren, en ook niet de man, die z’n huis kwijtraakte, aan de grond raakte, en even rust vond met wat drugs.
Of de vrouw die geen kind kon zijn, maar vroeg wist wat er van haar verwacht werd, en zichzelf met haar prachtige lichaam enorm dienstbaar kon inzetten voor de mannen die haar beloonden, en wat haar pijn even verdoven zal.
En voor de jongen die het alleen moet doen, van zichzelf, omdat niemand hem geleerd heeft wat het is om zorg te , van zijn omgeving geen ruimte krijgt om en z’n leven op orde weet te brengen, en alle onbeholpenheid buiten de deur houdt, en zichzelf daarmee ook, maar in ieder geval overleeft hij. Alleen in de kerstvakantie zijn onbeholpenheid 2 keer zo hard weer tegenkomt.
En voor de buurvrouw die niet voldoet aan de eisen van de tijd, en het vertrouwen in vriendinnen heeft opgegeven en haar weg zoekt op het internet, waar haar nieuwe vrienden er wel voor haar zijn, mits ze selectief twittert. En niemand zou het anders doen, want ook is de prijs hoog: gekend worden is onbetaalbaar.

Laten we de illusie dat wij anders zijn maar uit ons hoofd zetten.
De enige reden dat wij de warmte durven opzoeken is puur te danken aan iemand anders die het met ons heeft aangedurfd. En dan bedoel ik niet Jezus, maar iemand die Jezus wilde zijn voor ons. Iemand die ons hielp om in dit sprookje te geloven. iemand die ons deed voelen dat het waar was. Iemand die zichzelf niet amputeerde van het onbehaaglijke gevoel van de pijn van de ander.

Hoe zou kerst eruit zien als we ons nou eens niet wegstopte wat pijn doet?
Ik hoop dat dit lied Jezus-volgers helpt om zichzelf weer terug te kunnen geven aan God, om weer te kunnen meevoelen met de ander.
Niet de problemen met vernurftige woorden te hoeven oplossen, maar te willen staan naast koude voeten in de modder.
En dat onze tranen en onze schouders anderen helpen. En niet als visitekaartje voor de kerk, maar als troost voor de prostitue, de drugsverslaafde, de buurvrouw, je vriend, je vreemde oom.

Ookal is dit beeld mijlenver van hoe ik leef,
Ookal lijkt deze hemel buitenaards.
Ookal voelt dit kwetsbaar en klinkt het wereldvreemd in de oren.
wellicht een gok, een risico, misschien gewaagd?

Misschien voorzichtig aan beginnen met iets kleins, iets wat nog mag groeien, iets kwetsbaars.
Zoals God een baby plompverloren overliet aan de grillige praktijken van de mensheid, wetende dat deze baby in de ogen van velen “nutteloos” gestorven is?

Mijn baby: “de videoclip van voorzichtig”,  hoop ik snel te kunnen tonen.

Wordt vervolgd…

Posted by: In: van alles 22 Oct 2010 0 comments Tags: , , ,

Ik had op twitter beloofd om te vertellen over de videoclipplannen die we aan het uitvoeren zijn. En… beloofd is beloofd.

Deze zomer zat ik met Daniel Halsall op een zonnig terras in Amsterdam, beiden met koffie, hij met een storyboard en ik met verbazing.
Het storyboard liet precies die dingen zien die ik in het liedje wilde stoppen, maar met tekst niet kon. Die middag begonnen we samen een beetje te dromen om dit immense project uit de grond te stampen.
Want wat hij getekend had, was niet even zonder kleerscheuren te maken. We hadden het onszelf moeilijk gemaakt en als we dit tot een succes willen maken zullen we ons diep in deze productie moeten duiken.

Af en toe zullen we een tipje van de sluier oplichten om jullie een idee te geven wat we in de videoclip van plan zijn.

Laatste updates:
– Vanmorgen kreeg ik een mailtje van Daniel dat de special effects artist heeft getekend om mee te doen. Dus we zijn weer een stapje dichterbij
– Ik heb een Canon 550d camera aangeschaft om zelf ook makkelijk HD materiaal te maken
– Begin november staat een opname week gepland.

ps: Ik zal proberen in ieder geval wekelijks een update te geven, maar wie weet wel vaker. Ik sta in ieder geval te popelen om jullie meer te laten weten als we weer knopen hebben doorgehakt.

I’ll keep you posted.

[pro-player width=’470′ height=’300′ type=’FLV’]http://www.youtube.com/watch?v=EX3qQB6lp4M[/pro-player]

hier voor de directe link naar t youtube-filmpje.

We hebben dit filmpje opgenomen tijdens een van onze bandrepetities. We vroegen Jonathan een registratie te doen. Toen ik het filmwerk van Jonathan bekeek was ik verkocht. Jonathan Sterkenburg is bij deze onze video-held geworden. Met zijn canon 550D en een hele hoop inzet en expertise maakte hij deze enorm vette video-registratie. Het is deel 1 uit een serie. Wordt vervolgd dus.

Wil je alle studio opnames luisteren, klik dan hier!