...

Jaap, waarom ben je moe van dat al #GaTerug protest-gedoe?

Op Staatgeschreven.nl uitte Jaap even zijn onvrede over de demonstratie.  Ik vind het vooral een grappig stuk. Wil wel even reageren om wat nuance aan te brengen. De cynische ondertoon in mijn blog heb je denk ik niet gevoeld? 😀
Dan maar even uitleggen: Pak aan!
 
Je beschrijft dat je een probleem hebt met mensen die de politiek een spiegel voorhouden, zonder dat ze daarmee de oplossing denken te hebben. (want: complex. want: communiceert lastig.)
 
En dan proef ik dus weer: commentaar hebben mag niet van Jaap, mits je met een oplossing komt.
Maar jaap heeft WEL de oplossing, niet voor hemzelf, maar voor de organisatoren. Namelijk: ‘De politiek in.’

Rammelende auto of Metafoor?

Je metafoor rammelt zoals je zelf al toegeeft: Want wat doe je als je auto het niet doet? Dan geef je een signaal die bij de ANWB doorkomt. Je belt de gene die je auto kan repareren.
Gisteren hebben we met 200 mensen (of waren het er meer?) zo’n signaal gegeven. Ipv een belletje (heb jij het nummer van Mark Rutte?) hebben we geschreeuwd, er is iets kapot!
Vandaag verscheen in enkele kranten op de voorpagina de foto met al die signalen en werd in het debat verschillende malen genoemd: ‘Ga terug naar het torentje’.
 

Zelf de politiek in?

Volgens mij ligt de oplossing meer bij het zichtbaar maken van een problematische akkoord waardoor er hopelijk meer dan 200 (schat ik in) op de been komen voor mensenrechten.
Gisteren schreeuwde Rogier Pelgrim nog: ‘Zijn jullie wel een beetje boos?’ En ik denk dat hij verwoordt wat er mis is. We zijn verleerd om onvrede te uiten en de woede aan te boren en dat om te zetten in actie.
Wat Jaap wederom onderstreept: ‘uit je onvrede niet, want dan missen we de nuance, en dan ben je ongeloofwaardig’.
 

Maar nu komt mijn oplossing voor Jaap:

Een koekje van eigen deeg. Jij zegt tegen de organisatoren. #gaheen en ga de politiek in.
 
Ik gooi hem terug naar jou: #gamee en kom met een goed voorstel voor ons.
Ga mee in de groeiende stroom van onrustige gristenen die eindelijk hun mond durven open trekken. #gamee en kom uit je leunstoel
 
 
ps: dit laatste meen ik: ‘ben je het zat?’ sluit je aan zodat we het volgende keer beter kunnen zonder (zonder twibbons en met nuance).
Posted by: In: Algemeen, van alles 28 Apr 2015 0 comments Tags: , , , ,

ga_terug_logo_v2Nu al staan zo’n 250 mensen gereed om a.s. woensdag te protesteren tegen het onzinnige #bedbadbrood compromis van het kabinet. Ze zeggen tegen het kabinet: #GaTerug en kom met een beter plan.

Hieronder de drie redenen waarom ik hier woensdag niet aan meedoe.

  1. Protesteren tegen de politiek is zinloos

Ik ben al jaren mijn vertrouwen in de politiek kwijt. Door het kabinet terug te sturen, komt er echt geen beter plan. VVD en PVDA denken alleen maar aan de peilingen. Denk je nou echt dat er iemand van mening verandert als er mensen op een plein gaan staan?

  1. Protesteren is niets voor Roald Schaap

Protesteren is voor rebelse types die vooral ‘tegen’ zijn. Ik geloof in positiviteit: je ongenoegen uiten met spandoeken en de straat op gaan horen daar niet bij. Ik gebruik mijn recht om te stemmen. Ik wil ook best geld overmaken aan een goed doel of een deken opsturen aan iemand die het koud heeft. Maar ik werk niet mee aan wanorde.

  1. Protest is niet meer van deze tijd

Onze (groot)ouders gingen nog de straat op om hun ongenoegen te uiten, wij doen dat tegenwoordig met een vinkje, een like, een retweet. Samen ‘trending’ worden, dat is het nieuwe massaprotest! Hoewel zo’ntwibbon mij toch wat ver gaat.

Trouwens: ik ben te druk om even naar zo’n stad te rijden. Ik heb net vorige week een stuk land gekocht voor mijn nieuwe biologische boerderij en moet het gaan bekijken. Donderdag koop ik vijf paar vegetarische ossen die woensdagnacht nog gekeurd moeten worden. Mijn vriendin en ik hebben die woensdag precies twee jaar een relatie. Quality time! Niet heel romatisch om haar te trakteren op een protestbord toch?

Maar als ik toch… …zou protesteren, dan zou dat vanwege deze redenen zijn:

  1. Rechten van de mens

De universele mensenrechten, waaronder het bieden van bed, bad en brood, gelden voor iedereen. Iedereen. Mensenrechten overstijgen de politieke vraag of je een soft of streng beleid moet voeren tegen mensen zonder papieren. Nederland mag niemand op zijn grondgebied een veilig en menswaardig bestaan ontzeggen.

  1. Chantage

Volgens de universele rechten van de mens heeft iedereen aanspraak op haar rechten en vrijheden. Zonder voorwaarden te stellen en zonder enig onderscheid. Het bieden van een recht, onder voorwaarde dat men mee moet werken aan uitzetting, is simpelweg chantage.

  1. Mijn mensenrechten

Ik ga protesteren vanuit egoïsme: mensenrechten zijn het meest basale recht waarover je geen compromissen kan sluiten. Het kabinet moet worden duidelijk gemaakt dat ze de grens overschreden hebben. Dit kan niet, niet mag niet en dit moet veranderd worden! Als de mensenrechten slechts privileges worden die we geven onder voorwaarde die het land zelf goed uitkomt, mogen we het dan nog wel rechten noemen? En wie stelt straks de voorwaarden van mijn rechten, als ik het recht nodig heb? Sta jij dan klaar? En nu? Of heb je dan net een stuk land gekocht, vijf ossen die gekeurd moeten worden en ben je net getrouwd?

Dit blog verscheen op ZINVLOED.nl

Posted by: In: Algemeen, van alles 14 Mar 2015 7 comments Tags: ,

Genade te koop

Twee jaar lang heb ik genoten van de theologie van Joseph Prince. Alleen na een jaar bleef er iets knagen aan dit aantrekkelijke evangelie: Een opgepoetst westers verhaal dat je aanmoedigt om vooral zelf veel te genieten van Gods genade, dan volgt de rest vanzelf.
Het heeft me geholpen om een flinke tijd meer vertrouwen te krijgen in God. Ik heb gesnoept van de preken over Gods vaderhart. Vooral mijn gereformeerde opvoeding die doorspekt was met zonde- schuldtheologie ondermijnde het beeld van God als liefdevolle Vader. In Jong & vrij (de snelgroeiende Joseph Prince kerk in Nederland) wordt dat calvinistische geloof in rap tempo opgelost.

Kijk naar Jezus

Na een tijdje komen de excessen; de neiging om pijn en lijden weg te stoppen in de nieuwe genade-theologie. Genade wordt dan een trucje, een vorm: ‘Kijk naar Jezus, en niet naar je problemen’.
Volgens mij is dat iets te kort door de bocht en werkt het ontkenning van je problemen in de hand. ‘Kijk naar Jezus en je problemen’ is dan volgens mij een betere samenvatting van het evangelie. Want als we Jezus zien, ontstaat er geloof om ook je problemen in de ogen aan te kijken. Dan is genade niet meer een makkelijke vorm, maar een weg, een proces waarin het hele leven, met alle facetten, een plek krijgt.

Wisseltruc

Wat me vooral tegenstond in de Joseph Prince beweging was dat er gesproken werd over:
1. ‘Pas op dat je niet onder de genade vandaan valt’, Er ontstaat dan een soort wettische genade waarbij mensen wel of niet bij de juiste club horen. Er heerst een besef dat er binnen de Jong & Vrij het ware evangelie wordt verkondigd en er wordt op een vriendelijke en milde manier neergekeken op andere kerken.
2. De leiders van Jong & vrij wisten geen raad met bijvoorbeeld de bergrede en andere scherpe teksten van Jezus. Toen ik daar vragen over begon te stellen volgde het advies om vooral veel naar de kerkdiensten te komen en je te laten vullen met de genade van God werd door de voorganger. Zo worden moeilijke teksten ontweken en weggemoffeld.
Een andere methode is de ‘wisseltruc’. Deze wordt ingezet als men stuit op teksten waarin duidelijk wordt dat Jezus zelf lijden heeft gekend. De wisseltruc werkt zo: ‘Jezus is gestorven, zodat ik mag leven’ en die wordt nog door merendeel van de christenen onderschreven. Maar ook ‘Jezus was vrijgezel, zodat ik een relatie kan hebben’ tot aan ‘Jezus was arm, zodat ik rijk mag zijn’ en nog verder: ‘Jezus heeft zijn Kruis op zich genomen zodat ik succesvol mag zijn’.
ik ben zelf niet vies van het geloof dat God je ook wil helpen in je geldzorgen. Afhankelijkheid van geld is flink lastig, niet alleen voor de rijken. Toch geloof ik niet dat rijkdom en succes het evangelie is.
Als mooie dingen uit de bijbel worden als beloftes worden uitgelegd, en bij de wat moeilijkere bijbelteksten de wisseltruc wordt ingezet, ben ik op mijn hoede.

Prachtige verhalen

Joseph Prince is overigens super creatief met de bijbel. Van de tabernakel tot de ark, tot aan hele veldslagen en andere verhalen uit het (vooral) oude testament, ontdekt hij prachtige vondsten: Hij weet in alle verhalen een metafoor te vinden die verwijst naar zijn succes-Jezus. Soms heel leerzaam en mind-blowing en soms vervreemdend van de Jezus die ik ken. Het is lastig om je niet te laten overrompelen door deze prachtige bijbelstudies. Kritisch denken wordt in dergelijke genade-kerken niet aangemoedigd. Joseph Prince is een begenadigd spreker met leuke grapjes. Met zijn charisma weet hij dit grace-imperium enorm te vergroten, natuurlijk wordt dat gedaan uit naam van Jezus.

Blij

Ookal schotelt deze Joseph prince de mensen een makkelijk evangelie voor, toch denk ik dat het z’n vruchten af kan werpen. Een niet-gelovige kan er het vaderhart van God in leren kennen en wellicht Jezus liefde erin proeven. Ik ben dankbaar dat ik de periode in Jong & Vrij heb mogen meemaken, maar ook dankbaar dat ik me heb weten los te maken van de aantrekkingskracht ervan.

Ik hoop dat de tv uitzendingen van Joseph Prince mensen niet in z’n greep houdt of teleurstelt als de succesverhalen verdwijnen en het een gevangenis wordt waar de moeilijke facetten van het leven buiten de deur gehouden moeten worden.

Zou de Joseph Prince theologie een springplank kunnen zijn voor niet-gelovigen? Is er een manier om vanuit deze aantrekkelijke genade-theologie door te groeien naar voldoende geloof, om het lijden en de pijn in de ogen te durven kijken?

Roald Schaap
Singer/songwriter

Posted by: In: Algemeen 20 Jan 2015 0 comments Tags: , , ,

Een prachtig voorbeeld van ‘omdenken’: Geven terwijl je nog niet hebt ontvangen.

Vicky Beeching, wat ben je een held en wat verschrikkelijk wat je allemaal hebt moeten meemaken.

Schermafbeelding 2014-08-15 om 16.10.20

Als doopliedje koos ik 10 jaar geleden voor een liedje van Vicky (dit liedje krijgt een zo ineens een nieuwe betekenis). Vicky is een goeie songwritster die sindsdien op vele grote podia gestaan heeft. Wat dapper van haar om een tijdje geleden op te komen voor same-sex marriages en nu zelf uit de kast durft te komen in zo’n kleine wereld vol met vooroordelen.
En hoe mooi om te zien dat ze dat doet zonder mensen te willen zwartmaken, terwijl ze er alle recht toe heeft om flink uit te halen naar de mensen en groepen en organisaties die vanuit hun onwetendheid of gebrek aan kennis haar op verkeerde wijze gecategoriseerd hebben.

‘Hoeveel mensen moeten er nog komen?’ denk ik dan. Hoeveel mensen beschadigd voordat we onze stenen laten vallen en ons niet langer bezighouden met hoe anderen wel of niet moeten veranderen, of wat goed / fout is en met het beoordelen en buitensluiten van mensen.

Jezus zei niet ‘tolereer’ of ‘accepteer’ en zelfs niet ‘waardeer’. Maar hij zei ‘heb de gene die naast je staat lief, zoals je ook van jezelf houdt’. Ook de mensen die stenen gooien!
Houden we blijkbaar zo weinig van onszelf dat het ons niet lukt om van de genen naast ons te kunnen houden?

God, zegen ons dan maar met meer liefde voor onszelf!

Ze maken zich boos of verdrietig over onrecht en willen aandacht voor misstanden. Het collectief Schrijvers voor Gerechtigheid bracht onlangs een tweede cd uit met liedjes over dit thema: Licht Aan. Visie vroeg Roald Schaap naar de motivatie achter zijn nummer.

woedeLiedje: ‘Maak ons hart onrustig’ 
Schrijver: Roald Schaap

“Onze Bijbelkring wilde ontdekken hoe je als kerk invloed kunt hebben op je omgeving. Dat lukt niet door binnen de kerkmuren te blijven. Ik had het gevoel dat de kerk zich afsloot voor de maatschappij. Dat stond me tegen. Moet de kerk niet juist midden in de modder staan?

Onze kring besloot zich te verbinden met mensen zonder verblijfspapieren – een groep die we nauwelijks kenden. Via Stichting Noodopvang kwamen we in contact met twee jonge jongens, van wie één als tiener naar Nederland is gevlucht. Hij werd hier opgepakt en gevangengezet in Detentiecentrum Zeist. Nu is zijn asielverzoek afgewezen en moet hij het land uit.
Hun verhalen gaven me een machteloos gevoel; ik had hen niets te geven. Zij waren gevlucht en ik leefde in mijn wereldje vol gemak. Zo is het liedje ontstaan.

Ik kan woedend worden om het feit dat mensen als nummers worden behandeld. Zonder geldige papieren ben je gewoon de sjaak, dan kom je in een detentiecentrum terecht. Onrecht ten top! Die woede kan ik in mijn kerk niet kwijt, terwijl boosheid goed is. God kan het gebruiken om dingen in gang te zetten.”